بچگی !!!
ساعت ۸:۳۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ اردیبهشت ۱۳۸٥  

هنوز هم قراره سارا دونه ی بادومش رو با دارا قسمت کنه٬ هنوز هم سهم عشق دارا به شادمانگی نصفه اناريه که شايد آخر ديکته به سارا داد.

                                                              

هر وقت قرار بر قسمت می شد معلم ناخواسته نقطه رو سر خط می ذاشت و می گفت : مدادهاتون رو بالا بگيريد. هيچ وقت٬ هنوز هم ٬ هيچ وقت عبور عقربه های سياه و سرخ ساعت ديواری خونه به دل ساده و کوچيک من نميشينه! هنوز هم٬ حالاها بيشتر از کودکی هام دوست دارم که غروب آسمون کوچه رو باور کنم٬ به صدای موذن محله ايمان بيارم که شبه و هوا تاريک.

                                                                        

يادش بخير٬ کاش هواشناس شهرمون يادش بيفته که اين جا سقف خونه ها بارونيه٬ اتاق ها سرده و سموم تلخ نفرت سفيدی ها رو سياه کرده.چند وقتيه بدجوری دلم هوای بچگی هامو کرده٬ دلم می خواد مثل اون موقع ها بی خبر از همه جا راحت و آسون زندگی کنم و برای خنديدنم انقدر دنبال بهونه نباشم!

يادش بخير........................................!

                                                            


کلمات کلیدی: