هييييييييييييييس!!!
ساعت ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۸ مهر ۱۳۸٤  

م م م...وقتی دفترچه خاطرات می نويسی قبلش فکر ميکنی...اما وقت بلاگ نويسی معمولا فکر نمی کنی...چون هر چی غلط بنويسی بعدش  پاک ميکنی...وبلاگ نوشتن يعنی نوشتم افکار عجول لحظه ای...حالا هر وقت که برگردی و وبلاگت رو از اول بخونی مثه اين می مونه که يه دور تمام افکار نتراشيده ات رو مرور کنی ... تمام حالات ريز ريز و تمام بازی های نرم و ظريفی که در پست های قبلی نوشتی...تمام گله ها...غصه ها...بد و بيراه ها و تمام حرف هايی که شايد الان که می خونی بهشون بخندی...يه چيز ديگه!!! وقتی که نوشته هات رو پشت سر هم می خونی هميشهيه موضوعی است که در مورد اون بيشتر نوشتی...مثه يه تيکه...

تازه هميشه هم کلی تغيير ميبينی...امروز نوشتی و فردا حرفت رو پس گرفتی...به خاطر همينه که وقتی آرشيو وبلاگت رو از اول می خونی در مورد خودت يه عالمه کشف تازه ميکنی...يأس وبلاگی رو نميگم اما فکر کنم بد نباشه هر چند وقت يه بار چند پست سکوت کنی و يه بار خودت رو از بالا تا پايين روخونی کني،هـــــــمين!

 


کلمات کلیدی: