کاشکی منم می تونستم چيزی بگم !!!
ساعت ٦:٠٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸٦  

           

                           emam reza        

حیاط سقاخانه اسماعیل طلا٬ ساعت از ۱۲ شب گذشته و نگاهم به مردمه و گاهی هم به گنبدی که می درخشه.

لب ها تکون می خورند و هر کسی چیزی می گه ٬ یکی آروم نشسته ٬ یکی ذکر می گه و هر کس به کاری مشغوله .

من فقط به مردم نگاه می کنم و ضریح و گنبد طلا .

 کبوتری از روی گنبد بلند می شه و به دنبال اون پرنده های دیگه هم بال می کشن و چرخی می زنند و دوباره روی گنبد طلا می شینند .

کلی تلاش کردم تا تونستم اونجا باشم ٬ اما حالا هیچ چیز برای گفتن ندارم ٬ بغض کردم .

قبل از رفتن کلی حرف داشتم ٬ اما حالا هر چی فکر می کنم هیچ چیز برای گفتن ندارم .

کبوترها و گنبد تو چشمام می لرزند و صورتم خیس می شه .

نگاهم به مردمه و اونهایی که پشت پنجره فولاد هر کدوم برای خواسته ای اومدند .

یه دفعه فریاد زنی رو شنیدم ٬ صدای از سمت پنجره فولاد بود ٬ از جام پا شدم .

زن نابینایی ٬ بینا شده بود و امام رضا رو صدا می زد .

حس کردم پاهام بی حس شدن و نمی تونم حرکت کنم .

همون جا رو زمین نشستم و مات و مبهوت گنبد طلاییش شدم .

ضربان قلبم تندتر شده بود .

چند دقیقه بعد رو پاهام ایستادم و وارد یکی از رواق ها شدم .

رفتم و رسیدم به ضریح امام رضا .

نمی دونم چرا اما تا دیدمش دوباره چشمام پر از اشک شد و بارید و بارید .

شاید از شادی و شایدم از شرم رو سیاهی .

وقت رفتن فقط آروم زیر لب گفتم : آقا ٬ دوباره بطلب !

        


کلمات کلیدی:
برای آخرين بار !!!
ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ فروردین ۱۳۸٦  

 سلام به دوستان گلم

دکلمه ی دیگری به نام  « برای آخرین بار » آماده کردم که متن زیباش از آرش و آهنگسازی و

تنظیمش کار رامتین هست که از اینجا ازشون تشکر می کنم !

               baraye akharin bar

                                          ~~~> دانلود <~~~

                                                     

                         


کلمات کلیدی: